Alle partijen gaan akkoord om een poging te ondernemen om het conflict op te lossen via bemiddeling.
De bemiddelaar informeert hen over de spelregels van een bemiddeling.
Er wordt een agenda opgesteld met alle concrete punten die behandeld moeten worden. Geen enkel punt wordt afhankelijk gemaakt van een ander, zodat ze elk apart besproken worden.
Elk standpunt wordt in de diepte besproken, zodat de partijen een goed inzicht krijgen in elkaars wensen en behoeften.
Er worden geen oplossingen gezocht. Er wordt enkel informatie uitgewisseld.
Er wordt een lijst opgemaakt van alle mogelijke oplossingen, zonder ze te beoordelen.
Bedoeling is om de partijen te doen inzien dat er misschien wel veel meer oplossingen mogelijk zijn dan ze oorspronkelijk gedacht hadden.
Alle bedachte oplossingen (stap 4) worden één voor één getoetst aan de vooropgestelde wensen (stap 3). Zo wordt gezocht naar een oplossing die zoveel mogelijk tegemoetkomt aan de wensen en belangen van alle partijen.
De gemaakte afspraken worden op papier gezet in een bemiddelingsakkoord.
Eventueel kunnen ze zelfs vastgelegd worden in een notariële akte zodat de overeenkomst uitvoerbare kracht heeft.
Het voordeel van de bemiddeling is echter dat er een grotere kans bestaat dat de partijen de overeenkomst vrijwillig naleven, omdat ze zelf hebben meegewerkt aan het opstellen ervan.